ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ฤดูร้อน.
น. หน้าร้อน.
ว. มีความรู้สึกตามผิวหนังเหมือนถูกไฟเป็นต้น, ตรงข้ามกับ เย็น; กระวนกระวาย เช่น ร้อนใจ; รีบเร่ง, ช้าอยู่ไม่ได้.
(ปาก) ก. มีเหตุหรือมีเรื่องเดือดร้อนทำให้อยู่ติดที่ไม่ได้.
[คิม-] (แบบ) น. ฤดูร้อน. (ป.).
ก. เดือดร้อนใจ, กระวนกระวายใจ.
[อุดสะนะ-] น. ความร้อน; ฤดูร้อน; ของร้อน. ว. ร้อน, อบอุ่น. (ส., ป. อุณฺห).
(แบบ) น. ความร้อน, ความอบอ้าว; หน้าร้อน (ระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงมิถุนายน). (ป.).
น. อาการของร่างกายที่มีอุณหภูมิสูงกว่าปรกติ.
ก. หยุดพักผ่อน.
ก. กลัดกลุ้มด้วยร้อนใจ, รุ่มร้อน ก็ว่า.