ค้นเจอ 25 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "มี่อิง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มี่

ว. อึกทึก, เสียงแซ่.

อิง

ก. พิง เช่น อิงหมอน; พึ่ง, อาศัย, บางทีใช้เข้าคู่กับคำ อาศัย เป็น อิงอาศัย.

บังอิง

น. พนัก. ก. อิง, พิง.

พิง

ก. อิง เช่น ยืนพิงเสา.

ฟีก

(โบ) ก. แฝง; อิง; หลีก.

ขนน

[ขะหฺนน] น. หมอนอิง. (ข. ขฺนล่ ว่า หมอนอิง, ขอนที่ใช้เป็นหมอน).

มะมี่

(กลอน) ก. มี่, อึงมี่, เอิกเกริก, แซ่, อึกทึก.

ประอรประเอียง

ว. งามกรีดกราย, เคล้าพิงอิงเอียง.

ยมโดย

น. ชื่อเฟินอิงอาศัยชนิด Lycopodium squarrosum Forst. ในวงศ์ Lycopodiaceae.

หมอนขวาน

น. หมอนที่ทำหน้าตัดเป็นรูปสามเหลี่ยมคล้ายขวาน ใช้อิง.

เชิงอรรถ

น. คำอธิบายหรือข้ออ้างอิงที่เขียนหรือพิมพ์ไว้ที่ส่วนล่างของหน้าหนังสือหรือตอนท้ายของเรื่อง.

บิฐ

[บิด] น. ตั่ง, ที่นั่งชนิดหนึ่ง รูปสี่เหลี่ยม มีเท้า มีพนักอิงบ้างไม่มีบ้าง. (ป. ปี).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ