ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 433 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พ่ายแพ้,แตกพ่าย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พ่าย

ก. หนีไป, แพ้.

แตกทัพ

ก. แตกกระจัดกระจายไปจากกองทัพ, พ่ายแพ้.

ปราชัย

[ปะราไช] น. ความพ่ายแพ้. ก. พ่ายแพ้. (ป.).

ชนะ

[ชะ-] ก. ทำให้อีกฝ่ายหนึ่งพ่ายแพ้.

อปราชิต

[อะปะ-] ว. ไม่พ่ายแพ้. (ป., ส.).

ชำนะ

ก. ชนะ, ทำให้เขาพ่ายแพ้. (แผลงมาจาก ชนะ).

อยุทธ์

[อะ-] ว. ไม่พ่ายแพ้, ปราบไม่ได้. (ป., ส.).

ก๊าน

(ถิ่น-พายัพ) ก. ค้าน, แพ้, สู้ไม่ได้, เช่น ก๊านพ่ายหนี.

นกคุ่ม

น. ชื่อปืนชนิดหนึ่ง. (ตะเลงพ่าย).

ญญ่าย

(แบบ) ว. แตกจากหมู่, กระจัดกระจาย, ในคำว่า หนีญญ่ายพ่ายจแจ้น. (จารึกสยาม).

สยบ

[สะหฺยบ] ก. ซบลง, ฟุบลง, เช่น สยบอยู่แทบเท้า; แพ้ เช่น เขายอมสยบอย่างราบคาบ, ทำให้พ่ายแพ้ เช่น พระพุทธเจ้าสยบมาร.

แพ้

ก. สู้ไม่ได้, ทนไม่ได้, ตรงกันข้ามกับ ชนะ, ผู้ที่มีเลือดเนื้อไม่ถูกกับสิ่งของหรือสัตว์บางอย่างก็เรียกว่า แพ้ เช่น แพ้ยา แพ้ตะขาบ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด