ค้นเจอ 3,601 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พัง, พังไป, ทำเสีย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พัง

ก. ทลาย เช่น บ้านพัง ตึกพัง, ทำให้ทลาย เช่น พังบ้าน พังประตู.

พัง

น. ช้างตัวเมีย เรียกว่า ช้างพัง.

เพ

ก. พังทลาย.

ทลาย

[ทะ-] ก. อาการที่สิ่งซึ่งเป็นกลุ่มก้อนแตกหักหรือพังกระจัดกระจาย เช่น กองทรายทลาย, พังหรือทำให้พัง เช่น กำแพงทลาย ทลายกำแพง, มักใช้เข้าคู่กับคำ พัง เป็น พังทลาย, โดยปริยายหมายความว่า ล้มเหลว ไม่ได้ดังหวัง เช่น ความฝันพังทลาย วิมานทลาย.

เปิง

ว. ยับเยิน, พัง, ทลาย, เช่น หลังคาเปิง ด่าเสียเปิง.

โกโรโกเต

(ปาก) ว. ไม่แน่นหนา, จวนพัง.

รอ

น. หลักปักกันกระแสนํ้า เช่น ทำรอกันตลิ่งพัง.

โกรงเกรง

[โกฺรงเกฺรง] ว. จวนพัง เช่น ศาลาโกรงเกรง.

ฉลาย

[ฉะหฺลาย] ก. สลาย, แตกพัง, ทลาย, ละลาย.

แหลกลาญ

[-ลาน] ว. ย่อยยับ, แตกทลาย, พังทลาย.

เสียแต่,เสียที่

สัน. เสียตรงที่, บกพร่องตรงที่, มีตำหนิตรงที่, เช่น หน้าตาก็สวยดี เสียแต่พูดไม่เพราะ.

ขนาย

[ขะหฺนาย] น. งาช้างพัง. (ข. ขฺนาย ว่า เขี้ยวหมู).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ