ผลการค้นหา

ปุณณ์* *ปุณณ์ *ปุณณ์*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 42 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปุณณ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปุ

ว. เสียงดังเช่นนั้น.

ปุ

ก. ปะ เช่น เอาไม้ไปปุฝาเรือน.

ปุระ

น. บุระ. (ป.).

กรรปุระ

[กัน-] (กลอน) น. ศอก. (ดู [[กโบร]]).

ปุริมพรรษา

ดู [[บุริมพรรษา]]

ปุพพ,ปุพพ-,ปุพพะ

[ปุบพะ] ว. บุพ, บุพพะ. (ป.).

บุรินทร์

น. เจ้าเมือง; (กลอน) เมืองใหญ่. (ส. ปุรินฺทฺร; ป. ปุรินฺท).

ปุม,ปุม-,ปุมา

[ปุมะ-] ว. เพศชาย. (ป.).

ปุณฑริก

[ปุนดะริก, ปุนทะริก] (แบบ) น. บุณฑริก. (ป., ส. ปุณฺฑรีก).

ปุรณะ

[ปุระนะ] ก. บูรณะ. (ส. ปูรณ).

ปุนภพ

[ปุนะพบ] น. ภพใหม่, การเกิดใหม่. (ป. ปุนพฺภว); สมัยเกิดใหม่ ได้แก่ตอนเริ่มต้นยุคปัจจุบันหลังยุคกลาง.

ปุนัพพสู,ปุนัพสุ

[ปุนับพะสู, ปุนับพะสุ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๗ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปเรือชัยหรือหัวสำเภา, ดาวหัวสำเภา ดาวสำเภาทอง ดาวสะเภา ดาวยามเกา หรือ ดาวตาเรือชัย ก็เรียก. (ป. ปุนพฺพสุ).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด