ค้นเจอ 349 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ท้องเฟื้อ, ท้องอืด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ท้องอืด

ว. อาการที่ท้องขึ้นทำให้รู้สึกอึดอัด.

เฟื้อ

ก. เกื้อกูล.

เฟื้อ

ดู กกช้าง.

ตั้งท้อง

ว. เรียกข้าวที่มีรวงอ่อน ๆ ว่า ข้าวตั้งท้อง.

ท้อง

น. ส่วนของร่างกายด้านหน้า ตั้งแต่ลิ้นปี่จนถึงบริเวณต้นขา มีสะดืออยู่ตรงกลาง มีกระเพาะและไส้พุงอยู่ภายใน; ครรภ์ เช่น น้องร่วมท้อง; พื้นที่หรือบริเวณที่กว้างใหญ่ เช่น ท้องนํ้า ท้องฟ้า ท้องทุ่ง ท้องไร่ ท้องนา ท้องถนน; ส่วนที่มีลักษณะโค้ง เช่น ท้องแขน ท้องน่อง ท้องเรือ ท้องร่อง. ก. มีลูกอยู่ในท้อง, ตั้งครรภ์.

มีท้อง

ก. มีลูกอยู่ในท้อง, มีครรภ์ ก็ว่า.

อืด

ว. พอง, ขึ้น, เช่น ท้องอืด; เฉื่อยชา, ช้า.

มีครรภ์

ก. มีลูกอยู่ในท้อง, มีท้อง ก็ว่า.

ท้องกิ่ว

ว. หิวจัด, มักใช้เข้าคู่กับคำ ท้องแขวน เป็น ท้องกิ่วท้องแขวน เช่น หิวจนท้องกิ่วท้องแขวน, ไส้กิ่วไส้แขวน ก็ว่า.

ท้องแข็ง

ว. อาการที่หน้าท้องตึงเพราะหัวเราะเต็มที่, ท้องคัดท้องแข็ง ก็ว่า.

ท้องเล็น

ว. เรียกข้าวสารที่หุงยังไม่สุกดี ยังมีแกนเมล็ดข้าวเหลืออยู่บ้าง ว่า ข้าวท้องเล็น.

พื้นท้อง

น. เนื้อตรงส่วนท้อง (โดยมากหมายถึงส่วนท้องของปลา).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ