ค้นเจอ 44 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ถูกแกล้ง,ถูกรังแก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

รังแก

ก. แกล้งทำความเดือดร้อนให้ผู้อื่น (มักใช้แก่ผู้มีอำนาจมากกว่า) เช่น ผู้ใหญ่รังแกเด็ก.

แกล้ง

[แกฺล้ง] ก. ทำให้เดือดร้อนรำคาญ เช่น เขาแกล้งฉัน, แสร้ง เช่น เขาแกล้งทำเป็นปวดฟัน, จงใจทำ พูด หรือแสดงอาการอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อให้เขาเสียหาย อาย เดือดร้อน ขัดข้อง เข้าใจผิด เป็นต้น เช่น ข้าพเจ้าไม่ได้ทำผิดเลยแต่เขาแกล้งใส่ร้าย; (โบ) ตั้งใจ, จงใจ, เช่น แกล้งประกาศแก่สงฆ์. (ม. คำหลวง วนปเวสน์).

ข่มเหง

[-เหง] ก. ใช้กำลังรังแกแกล้งทำความเดือดร้อนให้ผู้อื่น.

ข่มหมู

(ปาก) ก. รังแก.

ข่มเหงคะเนงร้าย

ก. รังแกเบียดเบียน.

บีบน้ำตา

ก. แกล้งร้องไห้, ร้องไห้.

สรรแสร้ง

ก. เลือกว่า, แกล้งเลือก.

เกเร

ว. เกกมะเหรก, มีนิสัยเป็นพาล ชอบแกล้งชอบรังแกและเอาเปรียบเขา, มักใช้เข้าคู่กับคำ พาล เป็น พาลเกเร.

ตะบิดตะบอย

ว. แกล้งให้ชักช้า, ชักช้ารํ่าไร.

ปิดประตูตีแมว

(สำ) ก. รังแกคนไม่มีทางสู้และไม่มีทางหนีรอดไปได้.

คุมเหง

(ปาก) ก. ข่มเหง, รังแก, ใช้กำลังหรืออำนาจทำให้เดือดร้อน, กุมเหง ก็ว่า.

เสแสร้ง

[-แส้ง] ก. แกล้งทำให้เข้าใจเป็นอื่น, แกล้งทำไม่ตรงกับใจ, เช่น เขาเสแสร้งทำดีด้วยทั้ง ๆ ที่ไม่ชอบคนคนนั้น.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ