ค้นเจอ 14,333 รายการ

โมษะ

หมายถึง[-สะ-] น. โจร, ขโมย. (ส.; ป. โมส, โมสก).

สิงหลก,สิงหลก-

หมายถึง[-หะละกะ-] น. ชาวสิงหล. ว. เกี่ยวกับเกาะสิงหล. (ส. สึหลก; ป. สีหลก).

ปวาส

หมายถึง[ปะวาด] ก. ประพาส. (ป.; ส. ปฺรวาส).

ปรารภ

หมายถึง[ปฺรารบ] ก. กล่าวถึง; ตั้งต้น; ดำริ. (ส.).

ภณะ

หมายถึง[พะ-] (แบบ) ก. กล่าว, พูด, บอก. (ป., ส.).

ภัญชะ

หมายถึงก. ทำให้แตก, หัก. (ป., ส.).

ภาษก

หมายถึง[พาสก] น. ผู้พูด. (ส.).

กำจร

หมายถึง[-จอน] ก. ฟุ้งไป. (ส. ขจร ว่า ไปในอากาศ).

หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๔๐ เป็นพวกอักษรสูง ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะตัวต้นและตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น สวย สงสาร สวิตช์ รส สัมผัส สวิส.

หมายถึงคำประกอบหน้าคำอื่นที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต บ่งความว่า กอบด้วย, พร้อมด้วย, เช่น สเทวก ว่า พร้อมด้วยเทวดา. (ป., ส.).

วัมมิกะ

หมายถึงน. จอมปลวก. (ป. วมฺมีก; ส. วลฺมีก).

ประทาน

หมายถึง(ราชา) ก. ให้ (ใช้แก่เจ้านาย). (ส.).

 คำในภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ