ค้นเจอ 22,026 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จินชุ่ย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชุ่ย,ชุ่ย,ชุ่ย ๆ

ว. หวัด ๆ, มักง่าย, ไม่ได้เรื่องได้ราว, เช่น เขียนชุ่ย ๆ ทำชุ่ย ๆ พูดชุ่ย ๆ.

ชุ่ย

(วรรณ) ก. เสือกสิ่งใดสิ่งหนึ่งไป, เสือกสิ่งใดสิ่งหนึ่งให้, เช่น อ้ายพลายแก้วมิ่งเมืองไม่เงื่องงุย เอางาชุ่ยสอยดาวเข้าราวนม. (ขุนช้างขุนแผน).

จินต

[จินตะ-] ก. คิด. (ป., ส.).

จินต-

[จินตะ-] ก. คิด. (ป., ส.).

จิ

(แบบ) ก. จะ เช่น จิปากทั้งลิ้นล้า เพื่อเจ้าเจียรจันทร์. (ทวาทศมาส).

จิร,จิร-

[-ระ-] ว. นาน, ช้า. (ป., ส.).

อจินตา

[-จิน-] น. การขาดความคิด. (ส.).

จิตต,จิตต-,จิตต์

[จิดตะ-] (แบบ) น. จิต. (ป.).

จิตร

[จิด] (โบ) น. จิต, ใจ.

จินตนิยม

น. (ปรัชญา) ขบวนการในประวัติศาสตร์ของปรัชญาและศิลปะที่เน้นการเป็นตัวของตัวเอง เป็นอิสระจากกฎเกณฑ์และระเบียบการที่ยึดถือกันมา นักปรัชญาและศิลปินของขบวนการนี้ถือว่าอารมณ์ ความรู้สึกสำคัญกว่าเหตุผล; (ศิลปะและวรรณคดี) คตินิยมในการสร้างสรรค์วรรณกรรมหรือศิลปะซึ่งแสดงให้เห็นชีวิตและโลกตามจินตนาการหรือมโนภาพ. (อ. romanticism).

จิรัฐิติกาล

[จิรัดถิติ-] น. เวลายั่งยืน, เวลาที่ตั้งอยู่นาน. (ป. จิร + ติ + กาล).

เจิม

น. คิ้ว. (อนันตวิภาค). (ข. จิญฺเจิม ว่า คิ้ว).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ