ค้นเจอ 118 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คุมขัง, ขังคุก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คุมขัง

(กฎ) ก. คุมตัว ควบคุม ขัง กักขัง หรือจำคุก.

ขัง

ก. ให้อยู่ในที่ล้อมเช่นกรง คอก หรือเล้า เป็นต้น, ให้อยู่ในที่ซึ่งกันไว้ เช่น ขังนํ้า; (กฎ) กักขังจำเลยหรือผู้ต้องหาโดยศาล.

ตะราง

น. ที่คุมขังนักโทษ.

คุก

น. ที่ขังนักโทษ, เรือนจำ.

จำคุก

(กฎ) น. โทษทางอาญาสถานหนึ่ง ที่ให้เอาตัวผู้ต้องโทษไปคุมขังไว้ในเรือนจำ.

ปลดปล่อย

ก. ปล่อยจากที่คุมขังหรือการผูกมัด, ให้เสรีภาพ.

ตรุ

[ตฺรุ] น. ที่ขังคน, ตะราง, เรือนจำนักโทษ, คุก.

ค่ายกักกัน

น. สถานที่คุมขังเชลยศึกหรือนักโทษทางการเมือง.

จองจำ

ก. ใส่ตรวนหรือเครื่องพันธนาการขังไว้ในคุกในตะรางเป็นต้น, จำจอง ก็ว่า.

จำจอง

ก. ใส่ตรวนหรือเครื่องพันธนาการขังไว้ในคุกในตะรางเป็นต้น, จองจำ ก็ว่า.

คนต้องขัง

(กฎ) น. บุคคลที่ถูกขังไว้ตามหมายขัง.

มุ้งสายบัว

(ปาก) น. ห้องขังผู้ต้องหา.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ