ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(กฎ) ก. คุมตัว ควบคุม ขัง กักขัง หรือจำคุก.
ก. ให้อยู่ในที่ล้อมเช่นกรง คอก หรือเล้า เป็นต้น, ให้อยู่ในที่ซึ่งกันไว้ เช่น ขังนํ้า; (กฎ) กักขังจำเลยหรือผู้ต้องหาโดยศาล.
น. ที่คุมขังนักโทษ.
น. ที่ขังนักโทษ, เรือนจำ.
(กฎ) น. โทษทางอาญาสถานหนึ่ง ที่ให้เอาตัวผู้ต้องโทษไปคุมขังไว้ในเรือนจำ.
ก. ปล่อยจากที่คุมขังหรือการผูกมัด, ให้เสรีภาพ.
[ตฺรุ] น. ที่ขังคน, ตะราง, เรือนจำนักโทษ, คุก.
น. สถานที่คุมขังเชลยศึกหรือนักโทษทางการเมือง.
ก. ใส่ตรวนหรือเครื่องพันธนาการขังไว้ในคุกในตะรางเป็นต้น, จำจอง ก็ว่า.
ก. ใส่ตรวนหรือเครื่องพันธนาการขังไว้ในคุกในตะรางเป็นต้น, จองจำ ก็ว่า.
(กฎ) น. บุคคลที่ถูกขังไว้ตามหมายขัง.
(ปาก) น. ห้องขังผู้ต้องหา.