ค้นเจอ 1,804 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คนกันเอง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา กันเอง

กันเอง

ว. เป็นพวกเดียวกัน, สนิทสนมกัน, เช่น ราคากันเอง.

เป็นกันเอง

ว. มีความสนิทสนมคุ้นเคยกัน.

ทักทาย

ก. ไต่ถามถึงความเป็นอยู่หรือทุกข์สุขอย่างเป็นกันเอง.

คนธรรพวิวาห์

[คนทันพะ-] น. การได้เสียเป็นผัวเมียกันเองโดยไม่แต่งงาน. (ส. คนฺธรฺววิวาห).

ไม่ใกล้ไม่ไกล

ว. ใกล้ เช่น บ้านฉันอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากที่นี่; กันเอง เช่น คนไม่ใกล้ไม่ไกล.

รบรา

ก. ต่อสู้กัน เช่น รบราฆ่าฟันกันเอง.

โอภาปราศรัย

[-ปฺราไส] ก. ทักทายด้วยความสนิทสนมเป็นกันเอง.

คน

น. มนุษย์.

คน

ก. กิริยาที่เอามือหรือสิ่งอื่นกวนเพื่อทำสิ่งที่นอนก้นหรือที่เกาะกันอยู่เป็นกลุ่มเป็นก้อนให้กระจายขยายตัว หรือกวนสิ่งต่าง ๆ ให้เข้ากัน.

ลางเนื้อชอบลางยา

น. ยาอย่างเดียวกัน ถูกกับคนหนึ่ง แต่ไม่ถูกกับอีกคนหนึ่ง; (สำ) ของสิ่งเดียวกัน ถูกกับคนหนึ่ง แต่ไม่ถูกกับอีกคนหนึ่ง.

นรชาติ

น. คน, หมู่คน.

นรากร

น. คน, หมู่คน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ