ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ลมที่ปอดสูบเข้าออกทางจมูกหรือทางปาก.
ก. กิริยาที่ทำให้อากาศเข้าสู่และออกจากปอด, ยังมีชีวิตอยู่ เช่น คนเจ็บยังมีชีวิตอยู่; โดยปริยายหมายความว่า หมกมุ่นไปในทางใดทางหนึ่ง เช่น หายใจเป็นเงิน.
[อานะ-] น. ลมหายใจเข้า, นิยมใช้เข้าคู่กับ อปานะ คือ ลมหายใจออก เป็น อานาปานะ = ลมหายใจเข้าและลมหายใจออก ในคำว่า อานาปานัสสติ = สติที่กำหนดลมหายใจเข้าและลมหายใจออก. (ป., ส.).
(แบบ) น. ลมหายใจเข้า, คู่กับ ปัสสาสะ คือ ลมหายใจออก; การหายใจคล่อง; ความโปร่งใจ. (ป.).
น. การหายใจ, ลมหายใจ. (ส. ศฺวาส).
ก. อั้นลมหายใจ.
[-นัดสะติ] น. สติที่กำหนดลมหายใจเข้าและลมหายใจออก.
ก. หายใจ, ดูดลม (จากปอด).
[อะปานะ-] น. ลมหายใจออก. (ป., ส.).
น. ทางเดินอากาศหายใจส่วนล่างที่อยู่ระหว่างกล่องเสียงกับหลอดลม. (อ. trachea; windpipe).
น. ลมหายใจออก. (ป.; ส. ปฺรศฺวาส).
[อะ-] น. ลมหายใจ, ชีวิต. (ป., ส.).