ค้นเจอ 115 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กอเตย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เตย

น. ชื่อไม้พุ่มหรือไม้ต้นหลายชนิดในสกุล Pandanus วงศ์ Pandanaceae ขึ้นเป็นกอก็มี โดดเดี่ยวก็มี ใบแคบยาวเรียงสลับเวียนเป็นเกลียวขึ้นไปจนถึงยอด ดอกแยกเพศอยู่ต่างต้น เช่น เตยทะเล (P. tectorius Sol. ex Parkinson var. litoralis Martelli) ต้นเพศผู้ของเตยชนิดนี้เรียก ลำเจียก, เตยด่าง (P. tectorius Sol. ex Parkinson) ต้นเพศผู้เรียก การะเกด, เตยสานเสื่อ (P. kaida Kurz) ใบใช้ทำใบเรือกระแชงและสานเสื่อ, เตยหอม (P. amaryllifolius Roxb.) ใบใช้ปรุงแต่งกลิ่นและสีในการทำขนมหรืออาหารบางชนิด.

กอ

น. กลุ่มแห่งต้นไม้ที่เกิดจากเหง้าเดียวกัน เช่น กอหญ้า กอแขม กอไผ่, ต้นไม้ที่ขึ้นเป็นกลุ่ม เช่น กอข้าว, ใช้เข้าคู่กับคำ เหล่า ว่า เหล่ากอ หมายความว่า เชื้อสาย.

กอ

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นก่อ. (ดู ก่อ ๒).

กอ

ดู หนอนกอ.

ไม้นอกกอ

(สำ) น. คนที่ประพฤตินอกแบบแผนของวงศ์ตระกูล (มักใช้ในทางไม่ดี).

เวนไตย

น. ครุฑ. (ป. เวนเตยฺย; ส. ไวนเตย).

ต่อกร

[-กอน] (ปาก) ก. สู้กัน.

ธารพระกร

[-กอน] (ราชา) น. ไม้เท้า.

นิกร

[-กอน] น. หมู่, พวก. (ป.).

รชนีกร

[-กอน] น. พระจันทร์. (ส.).

รากค้ำ

น. รากของพืชบางชนิด เช่น โกงกาง ข้าวโพด เตย ที่งอกออกมาเพื่อค้ำพยุงลำต้น.

สาปไตย

[สาปะไต] น. ทรัพย์, สมบัติ. (ป. สาปเตยฺย; ส. สฺวาปเตย).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ