ค้นเจอ 9,888 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กริยาอปกติ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อป,อป-

[อะปะ-] คำประกอบหน้าศัพท์ที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต มีความหมายว่า ไม่, ปราศจาก, เช่น อปมงคล = ไม่เป็นมงคล, ปราศจากมงคล. (ป., ส.).

อปร,อปร-

[อะปะระ-] ว. อื่นอีก. (ป., ส.).

ติ

ก. ชี้ข้อบกพร่อง.

ติก,ติก-,ติกะ

[ติกะ-] (แบบ) น. หมวด ๓ คือ ที่รวมวัตถุหรือธรรมะอย่างละ ๓. (ป.).

ค่อน

ก. ติ, ว่าให้สะเทือนใจ.

เตียน

ก. ติ, ทัก.

มรณันติก,มรณันติก-

[มะระนันติกะ-] ว. มีความตายเป็นที่สุด. (ป. มรณ + อนฺติก).

อัชฌัตติก,อัชฌัตติก-

[อัดชัดติกะ-] ว. ภายใน, เฉพาะตัว, ส่วนตัว, เช่น อัชฌัตติกปัญญา. (ป.).

ดำหนิ

[-หฺนิ] (แบบ) ก. ติทัก, ติเตียน. (แผลงมาจาก ติ).

กริยา

[กฺริยา, กะริยา] (ไว) น. คำที่แสดงอาการของนามหรือสรรพนาม. (ส. กฺริยา; ป. กิริยา).

ติเรือทั้งโกลน

(สำ) ก. ตำหนิสิ่งที่ยังทำไม่เสร็จหรือที่ยังไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร, ติพล่อย ๆ ไปเสียก่อนที่จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร.

ติตติระ

[ติด-] (แบบ) น. นกกระทา. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ