ค้นเจอ 652 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกกะโหลศีรษะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โหล

[โหฺล] น. ลักษณนามบอกจำนวนนับหน่วยละ ๑๒ เช่น ดินสอโหลหนึ่ง ปากกา ๒ โหล. ว. โดยปริยายหมายความว่า ที่ถือกันว่ามีคุณภาพตํ่า เช่น เสื้อโหล.

โหล

[โหฺล] น. ขวดปากกว้าง มีฝา, ขวดโหล ก็เรียก.

โหล

[โหฺล] ว. ดูลึกลงไป ในคำว่า ตาโหล.

ศีรษะ

[สีสะ] น. หัว (เป็นคำสุภาพที่ใช้แก่คน). (ส.; ป. สีส)

กระดูก

น. โครงร่างกายมีลักษณะแข็ง, ส่วนใดส่วนหนึ่งของโครงร่างกาย; เรียกผลไม้ที่มีเนื้อน้อยเช่น มะปรางว่า มะปรางกระดูก.

กระดูก

น. ชื่อโกฐชนิดหนึ่ง เรียกว่า โกฐกระดูก. (ดู [[โกฐกระดูก]]).

กระดูก

(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว.

กระดูกแข็ง

(สำ) ว. ไม่ตายง่าย ๆ.

กระดูกร้องได้

(สำ) น. ผลสะท้อนของฆาตกรรมที่ทำให้จับตัวผู้กระทำผิดมาลงโทษได้ คล้ายกับว่ากระดูกของผู้ตายร้องบอก.

กระดูกอ่อน

(สำ) ว. ที่ยังไม่มีความจัดเจนในการต่อสู้ เช่น นักมวยคนนี้กระดูกอ่อน ขึ้นชกครั้งแรกก็แพ้เขาแล้ว.

ลิ้นไม่มีกระดูก

ก. พูดสับปลับ กลับกลอกเอาแน่ไม่ได้.

หน้ากระดูก

น. รูปหน้าที่มีกระดูกสันแก้มสูง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ