ค้นเจอ 19 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*พยาน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา พยาน

กลพยาน

[กน-] น. พยานที่ถูกวานให้ไปถามเป็นคำนับ. (สามดวง).

ซ้อมพยาน

ก. ซักซ้อมพยานว่าจะให้การต่อศาลอย่างใดจึงจะสอดคล้องต้องกันดี.

ทิพยพยาน

น. พยานที่ศักดิ์สิทธิ์, พยานที่เชื่อถือได้อย่างมั่นคง.

เบิกพยาน

(กฎ) ก. นำพยานมาให้ถ้อยคำต่อศาล.

ประจักษ์พยาน

(กฎ) น. พยานบุคคลที่เป็นผู้ได้เห็น ได้ยิน หรือทราบข้อความเกี่ยวในเรื่องที่ให้การเป็นพยานนั้นมาด้วยตนเองโดยตรง.

พยาน

[พะยาน] น. หลักฐานเครื่องพิสูจน์ข้อเท็จจริง, ผู้ที่รู้เห็นเหตุการณ์หรือข้อเท็จจริงที่ใช้เป็นหลักฐานเครื่องพิสูจน์ได้; (กฎ) บุคคลซึ่งให้การในเรื่องหรือสิ่งที่ตนได้เห็น ได้ยิน หรือได้รับรู้มาโดยวิธีอื่น. (อ. witness).

พยานบอกเล่า

(กฎ) น. พยานบุคคลซึ่งให้การโดยตนมิได้เห็น ได้ยิน หรือรู้เรื่องมาด้วยตนเอง แต่ได้ยินหรือได้ฟังจากผู้อื่น. (อ. hearsay evidence).

พยานบุคคล

(กฎ) ดู พยาน.

พยานวัตถุ

(กฎ) น. วัตถุที่อ้างเป็นพยานหลักฐาน. (อ. material evidence).

พยานหลักฐาน

(กฎ) น. บุคคล เอกสารหรือวัตถุที่ใช้ในการยืนยันหรือพิสูจน์ข้อเท็จจริง. (อ. evidence).

พยานเอกสาร

(กฎ) น. เอกสารที่อ้างเป็นพยานหลักฐาน. (อ. documentary evidence).

ฟอกพยาน

ก. ไต่ถามไล่เลียงพยาน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ