ค้นเจอ 11 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ประดับ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา กบูร, ขบูร,ขบวร, ประกิด, ประดับ, รจิต

ข้าวประดับดิน

(ถิ่น-อีสาน) น. อาหารที่เอาไปวางไว้ตามต้นโพและพระเจดีย์เป็นต้นในเวลาเช้ามืดวันแรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๙.

เครื่องประดับ

น. เครื่องตกแต่งกายมี สร้อย แหวน นาฬิกา เป็นต้น.

จตุรงคประดับ

[จะตุรงคะ-] น. ชื่อกลอนกลบทโบราณ มีบังคับพิเศษคือ กลอน ๔ วรรค ในแต่ละบทขึ้นต้นวรรคด้วยคำ ๒ คำซ้ำกัน ตัวอย่างว่า พระหน่อไทยได้สดับแสดงกิจ พระหน่อคิดจิตวาบระหวาบหวาม พระหน่อตรึกนึกคะเนคะนึงความ พระหน่อนามแจ้งกระจัดกระจ่างใจ. (ชุมนุมตำรากลอน).

ดวงเดือนประดับดาว

น. ชื่อกลบทชนิดหนึ่ง ตัวอย่างว่า เจ็บจิตมิตรหมางค้างเขินขวย เวียนวนหลงลมงมงงงวย ฉาบฉวยรวยเร่อเธอถูกทาง.

ตรีประดับ

น. ชื่อกลบทชนิดหนึ่ง.

ทวาตรึงประดับ

น. ชื่อโคลงโบราณ.

ทวารประดับ

[ทะวาน-] น. ชื่อโคลงโบราณ, สกัดแคร่ ก็เรียก.

ประดับ

ก. ตกแต่งให้งามด้วยสิ่งต่าง ๆ มีสร้อย แหวน เป็นต้น เช่น ประดับเหรียญตรา ประดับอาคารสถานที่ ประดับโคมไฟ, โดยปริยายหมายความว่า ประกอบ, เพิ่ม, เช่น ประดับบารมี.

ประดับประดา

(ปาก) ก. ประดับ.

ไม้ประดับ

น. ไม้ที่ปลูกไว้สำหรับประดับบ้านเรือนหรือสถานที่.

ราตรีประดับดาว

[-ตฺรี-] น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ