ผลการค้นหา

ค้นเจอ 8 รายการ

ว. กระย่องกระแย่ง, ซ่องแซ่ง ก็ว่า.

น. ที่มั่วสุมชุมนุมกันลับ ๆ (มักใช้ในทางไม่ดี) เช่น ซ่องการพนัน ซ่องโจร ซ่องโสเภณี. ก. ประชุม.

ว. เงื่อง, เซื่อง, เช่น นกยางเดินซ่อง ๆ.

ก. ร้องพร้อม ๆ กัน, ร้องสรรเสริญ, มักใช้ ซ้อง.

ว. กระย่องกระแย่ง, กระซ่องกระแซ่ง ก็ว่า.

ก. เกลี้ยกล่อมผู้คนให้มามั่วสุมกันเพื่อกระทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง.

ก. คบหากัน เช่น ควรซ่องเสพนักปราชญ์ อย่าซ่องเสพคนพาล; ร่วมประเวณี.

(กลอน) ว. ซ่อง, เงื่อง.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ