ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. มืดมากจนมองไม่เห็นแสงสว่าง เช่น ในถ้ำมืดตึ๊ดตื๋อ, มืดตื้อ หรือ มืดตื๋อ ก็ว่า.
(แบบ) น. “ผู้มีแสงสว่าง” คือพระอาทิตย์, ใช้ รังสิมา ก็ได้. (ป. รํสิมนฺตุ; ส. รศฺมิมตฺ).
[ชะ-] (แบบ) น. ความรุ่งเรือง, เปลวไฟ, โคมไฟ; ความสว่าง. ว. ซึ่งลุกโพลง, สว่างโพลง. (ส. ชฺวาล; ป. ชาลา).
น. ไฟที่มีเปลวสว่าง (หมายเอาตะเกียง ไฟเทียน เป็นต้น), ตะเกียง, โคม. (ส. ปฺรทีป; ป. ปทีป).
[อักนิ, อักคะนิ, อักนี, อักคะนี] น. ไฟ; ชื่อเทพแห่งไฟ. (ส. อคฺนิ; ป. อคฺคิ).
[-หฺมอก] น. ไฟ. (ดิกชนารีไทย).
[-เพฺลิง] น. ปืนไฟ. (ข. กำเภฺลีง).
น. ท่อที่ต่อจากสูบไปเป่าเปลวไฟไปท่วมเบ้า.
น. อำนาจ; ความร้อน, ไฟ. (ป. เตช; ส. เตชสฺ).
(แบบ) น. เดช, เดโช, อำนาจ, ความร้อน, ไฟ. (ป., ส.).
น. เตาที่ทำด้วยอิฐสำหรับก่อไฟผิงในหน้าหนาว.
น. เครื่องส่องแสงไฟที่มีกำบังไม่ให้เห็นผู้ส่อง.