ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. “ผู้กว้างใหญ่” คือ แผ่นดิน, โลก. (ส. อุรฺวี).
น. ส่วนของแผ่นดินที่มีน้ำล้อมเกือบรอบ ตามปรกติมักต่อเนื่องกับผืนแผ่นดินใหญ่เป็นคอคอด หรือยื่นยาวออกไปในทะเล.
[-ราดชะ-] (ราชา) น. ข้อความที่พระเจ้าแผ่นดินตรัส.
[กะสะ-] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ส. กฺษฺมา; ป. ฉมา).
[ถันทิน, ถันทินละ-] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป.).
(ราชา) ก. ตัดผม (ใช้แก่พระเจ้าแผ่นดิน).
น. ทรัพย์อันอยู่ใต้แผ่นดิน เช่น แร่ธาตุ นํ้ามัน.
[บอดิน] น. พระเจ้าแผ่นดิน. (ส. ปติ + อินฺทฺร).
[-วะนะ-] น. โลก, แผ่นดิน. (ส., ป. ภุวน).
(โบ) น. กฎหมายที่พระเจ้าแผ่นดินบัญญัติตามหลักธรรมศาสตร์.
น. พระเจ้าแผ่นดิน, พระมหากษัตริย์. (ป., ส.).
น. ที่เฝ้าพระเจ้าแผ่นดิน, เรียกเต็มว่า พระโรงคัล.