ค้นเจอ 409 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เหล้าป่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เกาเหลียง

[-เหฺลียง] น. ชื่อเหล้าจีนชนิดหนึ่ง. (จ.).

คอทองแดง

(ปาก) ว. ที่ดื่มเหล้าเก่ง ไม่เมาง่าย ๆ.

ค้างปี

ว. ล่วงเวลานานเป็นปี เช่น เหล้าค้างปี ปลาร้าค้างปี.

มอมเหล้า

ก. ล่อให้กินเหล้าจนเมาครองสติไม่ได้.

เมาดิบ

(ปาก) ก. ทำอาการเหมือนคนเมาเหล้า.

อัพโพหาริก

ว. ไม่ควรกล่าวอ้าง, ไม่ควรอ้างเป็นกฎเกณฑ์ คือ ไม่ควรนับว่าผิดวินัยหรือกฎหมาย เช่นผู้กินแกงซึ่งปรุงด้วยเหล้าบางอย่างเพื่อฆ่าคาวหรือชูรสการกินเหล้าในที่นี้เป็น อัพโพหาริก คือ ไม่ควรนับว่ากินเหล้า. (ป.).

ผีเรือนไม่ดี ผีป่าก็พลอย

(สำ) น. คนในบ้านเป็นใจช่วยให้คนนอกบ้านเข้ามาทำความเสียหายได้.

พนจร,พนจรก

[พะนะจอน, พะนะจะรก] น. ชาวป่า, พรานป่า. (ป., ส. วนจร, วนจรก).

พเนจร

น. ผู้เที่ยวป่า, พรานป่า; โดยปริยายหมายความว่า ร่อนเร่ไป, เที่ยวไปโดยไร้จุดหมาย. (ป., ส. วเนจร).

เถื่อน

น. ป่า เช่น เข้าเถื่อนอย่าลืมพร้า. ว. ห่างไกลจากที่อยู่ของคน, ห่างไกลจากความเจริญ, มักใช้ประกอบคำ ป่า เป็น ป่าเถื่อน; ไม่ถูกต้องตามกฎหมาย เช่น เหล้าเถื่อน ฝิ่นเถื่อน ปืนเถื่อน หมอเถื่อน.

กะต่อย

น. พลูป่า เรียกว่า พลูกะต่อย. (ปรัดเล).

กุย

น. ชาวป่าพวกหนึ่งคล้ายพวกมูเซอ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ