ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. การแพทย์แผนกใช้ยา, การรักษาไข้ด้วยวิธีใช้ยา.
น. การพูด, ถ้อยคำ. ว. ควรพูดติ, ควรกล่าวติ. (ป. วชฺช; ส. วทฺย).
[ปะตินยา] น. การให้คำมั่นสัญญาหรือการแสดงยืนยันโดยถือเอาสิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือความสุจริตใจเป็นที่ตั้ง. (ป.).
[-กุดติ] (ปาก) ว. ที่สนิทเป็นที่ไว้วางใจได้.
ก.พรวดพราดอย่างลุกลน (เป็นคำใช้ในทางที่ติ).
[กีระติ] (แบบ) น. เกียรติ. (ส.).
[เกียดติพูม] น. เกียรติเพราะความนิยม.
[จะยุดติ] (กลอน) ก. จุติ. (ส.).
[ชาดติพูม] น. ถิ่นที่เกิด.
น. การตั้งอยู่แห่งสิ่งที่เป็นเอง. (ป. ธมฺมิติ).
(แบบ) ก. ชมเชย, สรรเสริญ. (ป. นุติ).
[-วีสะติ] (แบบ) ว. ยี่สิบห้า. (ป.).