ผลการค้นหา

ค้นเจอ 823 รายการ

(สำ) ก. รวบรัดให้สั้น, ทำให้เสร็จโดยเร็ว; ฉวยโอกาสเมื่อมีช่องทาง.

(สำ) ว. รวบหมดทั้งหัวทั้งหาง; อาการที่ทำงานอยู่ตลอดเวลาโดยไม่มีเวลาหยุดพัก เช่น เขาทำงานหัวไม่วางหางไม่เว้น เขาถูกใช้งานจนหัวไม่วางหางไม่เว้น.

ก. ทำให้เรืออยู่ในแนว ไม่ให้หัวเรือส่ายไปมา.

น. เรือสำหรับลากจูงเรืออื่น.

ก. ถือท้ายเรือ.

(แบบ) น. เรือ. (ป.).

(กลอน) น. เรือ.

น. ดาดฟ้าเรือ.

น. เรือโป๊ะจ้าย.

[ปัดถะ-] น. ท้ายเรือพิธี เช่น หางตาเรือก็กลับไปข้างปัถวี. (พงศ. เลขา).

ก. มีท้องเรือจมลึกลงไปในนํ้า เช่น เรือกินนํ้าตื้น เรือกินน้ำลึก.

น. ชื่อเรือชนิดหนึ่ง เช่น ถ้าทรงเรือแผงและเรือข้าวนกประพาสบัว. (ลัทธิ).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ