ค้นเจอ 1,259 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หน้าแตก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หนีหน้า

ก. หลบไม่ยอมให้พบหน้า.

หมายหน้า

ก. ประมาทหน้า, ดูถูก, เช่น หมายหน้าไว้ว่าจะต้องสอบตกแน่ ๆ; ตราหน้า เช่น เขาถูกหมายหน้าว่าเป็นคนไม่ดี.

หันหน้า

(สำ) ก. พึ่งพาอาศัย เช่น ไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร.

ไหมหน้า

(กลอน) ก. หมายหน้า, ตราหน้า, เช่น ไหมหน้าว่าเบียนเมือง ข้าคิดเปลื้องทานทำแห่งหอคำข้าดอก. (ม. ร่ายยาว).

หน้าทน

ว. มีสีหน้าไม่สลดทั้งที่ควรจะอายแต่ก็ไม่อาย, โดยปริยายหมายความว่า ไม่มีความรู้สึกอายในสิ่งที่ควรอาย.

หน้าง้ำ

ว. มีสีหน้าแสดงอาการโกรธ ไม่พอใจ หรือไม่ได้อย่างใจ เป็นต้น.

หน้าบึ้ง

ว. มีสีหน้าแสดงอาการโกรธ ไม่พอใจ หรือไม่ได้อย่างใจ เป็นต้น.

หน้าหงิก

ว. มีสีหน้าแสดงอาการโกรธ ไม่พอใจ หรือไม่ได้อย่างใจ เป็นต้น.

เสี่ยง

น. ส่วนย่อยที่แตกออกจากส่วนใหญ่ เช่น เขาทำแจกันตกแตกเป็นหลายเสี่ยง.

ผิดพ่อผิดแม่

ว. แตกต่างไปจากพ่อแม่.

ภินทนาการ

น. อาการแตก. (ป.).

ระแหก

(กลอน) ก. แตก, แยก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ