ค้นเจอ 976 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สำดับ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปรินิพพาน

[ปะรินิบพาน] น. การดับรอบ, การดับสนิท, การดับโดยไม่เหลือ; เรียกอาการตายของพระพุทธเจ้าและพระอรหันต์. (ป.; ส. ปรินิรฺวาณ).

เป็นต้น

ว. เริ่มแรก, เป็นอันดับแรก, เป็นส่วนเบื้องต้น, เช่น อริยสัจ ๔ มีทุกข์เป็นต้น.

ริบรี่,ริบหรี่

ว. เกือบดับ, สว่างน้อย ๆ, เช่น แสงริบหรี่.

เลี้ยงไฟ

ก. อาการที่คอยเติมเชื้อไฟไว้มิให้ไฟดับ.

กระดูกแข็ง

(สำ) ว. ไม่ตายง่าย ๆ.

กัดหางตัวเอง

(สำ) ว. พูดวนไปวนมา.

กินที่ลับไขที่แจ้ง

(สำ) ก. เปิดเผยเรื่องที่ทำกันในที่ลับ.

กินน้ำตา

(สำ) ก. ร้องไห้, เศร้าโศก.

กินน้ำพริกถ้วยเก่า

(สำ) ก. อยู่กับเมียคนเดิม.

แกว่งตีนหาเสี้ยน

(สำ) ก. รนหาเรื่องเดือดร้อน.

ขายหน้าวันละห้าเบี้ย

(สำ) ก. ทำให้ต้องอับอายขายหน้าอยู่ทุกวัน.

ขุนไม่ขึ้น

(สำ) ว. เลี้ยงไม่เชื่อง มีแต่เนรคุณ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ