ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เตาที่ทำด้วยอิฐสำหรับก่อไฟผิงในหน้าหนาว.
น. เครื่องส่องแสงไฟที่มีกำบังไม่ให้เห็นผู้ส่อง.
น. ธาตุทั้ง ๕ คือ ดิน นํ้า ไฟ ลม อากาศ.
น.ไฟที่ใช้แว่นส่องจุดด้วยแสงแดด.
ก. หมดไป, สิ้นไป, เช่น ไฟไหม้เสียวอดเลย, วอดวาย ก็ว่า.
น. เปลวไฟ; ยอด, ปลาย. (ป.; ส. ศิขา).
น. เรียกไม้ที่สีให้เกิดไฟว่า ไม้สีไฟ.
น. พิธีพราหมณ์เกี่ยวแก่การบูชาไฟ. (ส.).
[อักคิ, อักคี] น. ไฟ. (ป. อคฺคิ; ส. อคฺนิ).
(แบบ) น. เดช, เดโช, อำนาจ, ความร้อน, ไฟ. (ป., ส.).
(สำ) ก. ตกอยู่ในที่คับขันอย่างไรก็ไม่เป็นอันตราย, เป็นคำเปรียบเทียบ หมายความว่า ตกอยู่ที่ใดก็ไม่สูญหาย เช่น ของหลวงตกนํ้าไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้.
น. แป้งเจือเกลือเล็กน้อยตั้งไฟกวนให้ข้น ใช้เป็นอาหาร, แป้งที่ตั้งไฟกวนให้ข้นเหนียว ใช้แทนกาว.