ผลการค้นหา

วีริศ* *วีริศ *วีริศ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 409 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วีริศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อาจริย,อาจริย-

[-จะริยะ-] (แบบ) น. อาจารย์. (ป., ส. อาจารฺย).

อุปริมปริยาย

[-ปะริยาย] น. เนื้อความอันสูงสุด.

บริเฉท,บริเฉท-

[บอริเฉด, บอริเฉทะ-, บอริเฉดทะ-] น. การกำหนด; ข้อความที่รวบรวมเอามาจัดเป็นตอน ๆ, ข้อความที่กำหนดไว้เป็นหมวด ๆ. (ป. ปริจฺเฉท).

ปริพาชก

[ปะริ-] น. นักบวชผู้ชายในอินเดีย นอกพระพุทธศาสนา, เพศหญิงใช้ว่า ปริพาชิกา หรือ ปริพาชี. (ป. ปริพฺพาชก).

สุตกวี

[สุตะกะวี, สุดตะกะวี] น. กวีผู้มีความสามารถในการแต่งร้อยกรองตามที่ได้ยินมา. (ป.; ส. ศฺรุต).

ครวัก,ครวี

[คฺระวัก, คฺระวี] ก. กวัดแกว่ง. (ข. ครฺวาต่, ครฺวี).

ทวี

[ทะวี] ก. เพิ่มขึ้น, มากขึ้น, เช่น งานทวีขึ้น. (ป., ส. ทฺวิ).

ปฐพี

[ปะถะ-, ปัดถะ-] น. แผ่นดิน. (ป. ปวี).

ปถพี

[ปะถะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ปฺฤถวี; ป. ปวี).

วิชนี

[วิดชะ-] น. วีชนี. (ป. วีชนี; ส. วีชน).

วิมังสา

น. การสอบสวน, ความไตร่ตรอง, ความพิจารณา. (ป. วีมํสา; ส. มีมำสา).

วิเรนทร์

น. จอมนักรบ, พระเจ้าแผ่นดิน. (ส. วีร + อินฺทฺร).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด