ค้นเจอ 237 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วิศว,วิศว-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เวหาส

[-หาด] น. ฟ้า, อากาศ. (ป.; ส. วิหายส).

สาวิกา

น. ศิษย์ผู้หญิงของศาสดา. (ป.; ส. ศฺราวิกา).

วิจุรณ

[วิจุน] ว. ป่น, แหลกละเอียด, มักใช้ประกอบท้ายคำ จุรณ เป็น จุรณวิจุรณ, เขียนเป็น วิจุณ ก็มี. (ส. วิจูรฺณ; ป. วิจุณฺณ).

พิบัติ

น. ความฉิบหาย, ความหายนะ, ความเป็นอัปมงคล. ก. ฉิบหาย. (ป., ส. วิปตฺติ).

พิรุฬห์

[พิรุน] ว. งอกงาม, เจริญ. (ป. วิรุฬฺห; ส. วิรูฒ).

วิกขัมภนะ

[วิกขำพะ-] น. การปลดเปลื้อง, การเลิกถอน; การข่มไว้. (ป.).

วิจารณญาณ

[วิจาระนะยาน] น. ปัญญาที่สามารถรู้หรือให้เหตุผลที่ถูกต้องได้.

วิทูร

ว. ฉลาด, คงแก่เรียน, มีปัญญา, ชำนาญ. (ป., ส. วิทุร).

วิพากษ์

ก. พิจารณาตัดสิน. (ส. วิวกฺษา; เทียบ วิวาก ว่า ผู้พิพากษา).

เวหายส

[-หายด] น. อากาศ, ฟ้า. (ป., ส. วิหายส).

สติวิปลาส

[-วิปะลาด] ว. มีสติฟั่นเฟือนคล้ายคนบ้า, สัญญาวิปลาส ก็ว่า.

วิสย,วิสย-,วิสัย

[วิสะยะ-, วิไส] น. ความสามารถ เช่น อยู่ในวิสัยที่จะเลี้ยงดูบุตรภรรยาได้ เป็นเรื่องเหลือวิสัยที่จะทำได้; ขอบ, เขต, เช่น คามวิสัย โคจรวิสัย อยู่ในทัศนวิสัย. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ