ค้นเจอ 1,083 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วางผิด,ใส่ผิด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขี้ราดโทษล่อง

(สำ) ก. ทำผิดเอง แล้วกลับโทษผู้อื่น.

คนร้าย

น. คนที่ไม่มีคุณธรรม; คนทำผิดอาญา, อาชญากร.

คลาดเคลื่อน

[-เคฺลื่อน] ก. ผิดจากความเป็นจริง, ไม่ตรงตามความเป็นจริง, เคลื่อนคลาด ก็ว่า.

ทำที

ก. แสดงกิริยาหรืออาการให้ผู้อื่นสำคัญผิด.

ธุมเพลิง

[ทุมเพฺลิง] น. แสงสว่างที่เกิดขึ้นในอากาศผิดธรรมดา.

เบียนธาตุ

ก. ทำให้ความหมายของธาตุผิดไปจากเดิม เช่น คม = ไป - อาคม = มา.

มฤจฉา

[มะริดฉา] ว. มิจฉา, ผิด. (ป. มิจฺฉา; ส. มิถฺยา).

มิจฉากัมมันตะ

น. “การงานอันผิด” คือ ประพฤติกายทุจริต. (ป.).

มิจฉาวาจา

น. “การเจรจาถ้อยคำผิด” คือ ประพฤติวจีทุจริต. (ป.).

รันธะ

(แบบ) น. ช่อง, ปล่อง; ความผิด, ความบกพร่อง. (ป.; ส. รนฺธฺร).

รู้สำนึก

ก. รู้สึกตัวว่าผิด เช่น ถูกลงโทษอย่างหนักแล้วยังไม่รู้สำนึก.

เราะสะเก็ด

ก. เฆี่ยนซ้ำที่เดิม เช่น ถ้าทำผิดอีก จะถูกเราะสะเก็ด.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ