ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. อาการที่ลมระบายออกทางทวารหนัก, ผายลม. น. ลมที่ออกจากทวารหนัก เช่น เหม็นตด.
ว. เสียงอย่างเสียงลมรั่วออกจากที่อัดลมไว้ เช่น เสียงปล่อยลมดังฟี้ นอนกรนฟี้.
ว. อาการที่ไหวน้อย ๆ เช่น พายุพัดเรือนไหวเยือก.
[-วาด] น. ลมบ้าหมู (ลมหมุน). (ส.).
น. ชื่อศรที่แผลงให้เกิดลม.
ก. ปล่อยให้ลมออกทางรูก้น, ตด.
น. ลมตะโก้. (ดู ตะโก้ ๒).
น. ลม. (ป., ส. วาต).
[พัดสะตฺรา] (แบบ) น. สูบลม. (ส.).
ก. แล่นก้าวให้ใบเฉียงลม.
[อะปานะ-] น. ลมหายใจออก. (ป., ส.).