ค้นเจอ 424 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ม้านั่ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ง่อง

น. เรียกสายโยงคางม้าไม่ให้เงยว่า สายง่อง.

ซองหาง

น. ซอกโคนหาง, เครื่องคล้องโคนหางช้างม้า.

แด่น

ว. มีขนด่างเป็นดวงที่หน้าของสัตว์บางชนิด เช่น ม้า หมา.

ถูกใหญ่

(โบ) ก. ถูกลักษณะอย่างวิ่งใหญ่ เป็นอาการของม้าวิ่งอย่างเร็ว.

บาทนิเกต

[บาดทะนิเกด] น. ที่รองเท้า, ม้ารองเท้า. (ส.).

ปีฐะ,ปีฐกะ

[-ถะกะ] น. ตั่ง, ที่นั่ง, เก้าอี้, ม้า. (ป., ส.).

โปโล

น. การเล่นแข่งขันอย่างหนึ่ง โดยขี่ม้าตีลูกกลมด้วยไม้.

มะเมีย

น. ชื่อปีที่ ๗ ของรอบปีนักษัตร มีม้าเป็นเครื่องหมาย.

ล้มคว่ำคะมำหงาย

ก. ล้มกลิ้งหลายทอด เช่น ถูกม้าเตะล้มคว่ำคะมำหงาย.

ล่อ

น. สัตว์พันทางที่เกิดจากการผสมระหว่างลากับม้า ใช้เป็นสัตว์ต่าง.

ขัดตะหมาด

(ปาก) ว. เรียกท่านั่งคู้เข่าทั้ง ๒ ข้างให้แบะลงที่พื้น แล้วเอาขาไขว้กันทับฝ่าเท้า ว่า นั่งขัดตะหมาด.

นั่งขัดสมาธิ

[-สะหฺมาด] ก. นั่งคู้เข่าทั้ง ๒ ข้างให้แบะลงที่พื้น แล้วเอาขาไขว้กันทับฝ่าเท้า, (ปาก) นั่งขัดตะหมาด.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ