ค้นเจอ 776 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พ.ร."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประติมากร

[ปฺระติมากอน] น. ช่างปั้น, ช่างแกะสลัก.

รพ,รพะ,รพา

[รบ, ระพะ, ระพา] น. เสียงร้อง, เสียงดัง, เสียงเอิกเกริก. (ป., ส. รว).

สถีรวาท

[สะถีระวาด] (แบบ) น. ชื่อนิกายหนึ่งของฝ่ายเถรวาท เรียกว่า นิกายสถีรวาท หรือ สถวีระ.

อเนกรรถประโยค

[อะเนกัดถะปฺระโหฺยก] น. ประโยคใหญ่ที่มีใจความสำคัญอย่างน้อย ๒ ใจความมารวมกัน และใจความนั้น ๆ จะต้องมีลักษณะเป็นประโยคโดยมีสันธานเป็นบทเชื่อมหรือละสันธานไว้ในฐานที่เข้าใจ.

อังคุตรนิกาย

[-คุดตะระ-] น. ชื่อคัมภีร์นิกายที่ ๔ แห่งพระสุตตันตปิฎก แสดงหลักธรรมโดยแบ่งเป็นหมวด เรียงลำดับตามจำนวนหัวข้อธรรมะตั้งแต่ ๑ หัวข้อถึง ๑๑ หัวข้อ.

อายุรกรรม

น. การรักษาโรคทางยา.

กระถั่ว

น. นกอีเพา. (พจน. ๒๔๙๓).

กะถัว

น. นกกระตั้ว. (พจน. ๒๔๙๓).

กะทับ

น. นกตะขาบ. (พจน. ๒๔๙๓).

กาเรการ่อน

น. ต้นกะเรกะร่อน. (พจน. ๒๔๙๓).

กาหัก

น. นกเงือก. (พจน. ๒๔๙๓).

กินปลิง

น. นกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ