ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วีชะนี] น. วิชนี, พัด. (ป.; ส. วีชน).
ว. โดยเร็วและแรง (ใช้แก่อาการของลมพัดเป็นต้น).
[สะตะวัด, -พัด] น. รอบ ๑๐๐ ปี. (ส.).
[สมบัดพัดสะถาน] น. ทรัพย์สิน ที่ดิน และบ้านเรือน.
ว. เย็นเพราะลมพัดมาเรื่อย ๆ เช่น ตรงนี้ลมพัดเย็นเฉื่อย; มีอารมณ์เรื่อย ๆ ช้า ๆ เช่น เขาเป็นคนอารมณ์เย็นเฉื่อย.
น. ลมที่พัดออกจากฝั่งไปสู่ทะเลในเวลากลางคืน เนื่องจากอุณหภูมิของนํ้าทะเลอุ่นกว่าอุณหภูมิของพื้นดินที่อยู่ใกล้เคียง อากาศเหนือผิวนํ้าจะลอยตัวสูงขึ้น อากาศจากพื้นดินจึงพัดเข้าไปแทนที่.
[พาน, พานะ-] (แบบ) น. การบอก, การกล่าว, การสวด. (ป.).
[พานะกะ] (แบบ) น. ผู้สวด, ผู้กล่าว, ผู้บอก. (ป.).
[พาตะระ] น. พี่ชายน้องชาย. (ส. ภฺราตฺฤ).
[พาระ-] น. ถ้อยคำ, คำพูด, ภาษา. (ส. ภารติ).
[สะพาวะ-] น. สภาพ เช่น สภาวะดินฟ้าอากาศ. (ป.).
(สำ) ก. พึ่งพาอาศัย เช่น ไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร.