ผลการค้นหา

พะ* *พะ *พะ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 231 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พณิช

[พะนิด] น. ผู้ค้าขาย, พ่อค้า. (ป., ส. วาณิช).

พน,พน-

[พน, พะนะ-] น. ป่า, พง, ดง. (ป., ส. วน).

พนสณฑ์

[พะนะ-] น. พนขัณฑ์. (ป. วนสณฺฑ; ส. วนขณฺฑ, วนสณฺฑ).

พนอม

[พะ-] น. พนม, จอมเขาหรือที่มีพุ่มไม้, ใช้ พระนอม หรือ พระน้อม ก็มี.

พนียก

[พะนียก] น. วนิพก, คนขอทานโดยร้องเพลงขอ. (ส. วนียก).

พยุ

[พะยุ] น. ลมแรง. (ข. พฺยุะ; ป., ส. วายุ).

พลศึกษา

[พะละ-] น. การศึกษาที่จะนำไปสู่ความเจริญงอกงามและพัฒนาการทางร่างกาย.

วิกขัมภนะ

[วิกขำพะ-] น. การปลดเปลื้อง, การเลิกถอน; การข่มไว้. (ป.).

อภัพ,อภัพ-

[อะพับ, อะพับพะ-] ว. ไม่สมควร, เป็นไปไม่ได้. (ป. อภพฺพ; ส. อภวฺย).

บุรพอาษาฒ,บุพพาสาฬหะ,ปุรพษาฒ

[บุระพะอาสาด, บุบพะอาสาด, บุบพาสานหะ, บุบพาสานละหะ, ปุระพะสาด] น. ดาวฤกษ์ ที่ ๒๐ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปปากนกหรือช้างพลาย, ดาวสัปคับช้าง หรือ ดาวราชสีห์ตัวผู้ ก็เรียก.

พสกนิกร

[พะสกกะนิกอน, พะสกนิกอน] น. คนที่อยู่ในประเทศ ไม่ว่าจะเป็นพลเมืองของประเทศนั้นหรือคนต่างด้าวที่มาอาศัยอยู่ก็ตาม.

คนธรรพวิวาห์

[คนทันพะ-] น. การได้เสียเป็นผัวเมียกันเองโดยไม่แต่งงาน. (ส. คนฺธรฺววิวาห).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด