ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะรำปะรา] ว. สืบ ๆ กันมา, เก่าก่อน. (ป., ส.).
[สะรายุด] น. อาวุธคือศร. (ส. ศร + อายุธ).
ว. พอเหมาะพอดีกัน เช่น ขิงก็ราข่าก็แรง สมน้ำสมเนื้อกันดีแล้ว.
[-ปะรายะ-, -ปะราย-] น. ภพหน้า. (ป., ส.).
[อับสอน] น. นางฟ้า. (ส. อปฺสรสฺ; ป. อจฺฉรา).
น. คนครัว. (ป.; ส. อาราลิก).
[มัดชิมะ-, มัดชิมมะ-] น. วัยกลางคน.
น. ต้นไม้ใช้ใบทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ชื่อไม้ดอกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
[-โกฺรย-] น. ชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
[ปากราก] น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).