ค้นหา "ป.พ.ค." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 6,020 รายการ

น. สันตะปาปา. (อ. Pope).

[-ปะกะ] น. ผู้ก่อสร้าง. (ป.).

[สูปะ-] น. ของกินที่เป็นนํ้า, แกง, ของต้มที่เป็นนํ้า, มักใช้เข้าคู่กับคำ พยัญชนะ เป็น สูปพยัญชนะ หมายความว่า กับข้าว. (ป., ส.).

(ปาก) ก. หกล้มหน้าควํ่า.

[ทะเวด] น. การครํ่าครวญ, ความลำบาก. (ส.).

[กะ-] (แบบ) น. ลิง เช่น ทรงพาหะองคต กปิยศโยธิน. (พากย์). (ป., ส.).

น. คนเลี้ยงช้าง, หมอช้าง, ควาญช้าง. (ป. คช + อาชีว).

[ชักคะ-] (แบบ) น. แผ่นดิน เช่น ชัคสัตว์เสพสำราญ รมยทั่ว กันนา. (ตะเลงพ่าย). (ป. ชค).

[-รัด-] น. ดิรัจฉาน, สัตว์เดรัจฉาน. (ป. ติรจฺฉานคต ว่า สัตว์มีร่างกายเจริญโดยขวาง).

[ปาจะรี, ปาจาน] น. อาจารย์ของอาจารย์. (ป.; ส. ปฺราจารฺย = ปฺราคต + อาจารฺย).

น. อาการเลื่อมใส. (ป. ปสนฺนาการ).

น. นกอีเพา. (พจน. ๒๔๙๓).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ