ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) น. คนในบ้านเป็นใจช่วยให้คนนอกบ้านเข้ามาทำความเสียหายได้.
น. นาชนิดที่ใช้ถอนต้นกล้ามาปลูก.
น. เรือนซึ่งปลูกสำหรับให้คู่บ่าวสาวที่แต่งงานกันแล้วอยู่.
[พะนะจอน, พะนะจะรก] น. ชาวป่า, พรานป่า. (ป., ส. วนจร, วนจรก).
น. ผู้เที่ยวป่า, พรานป่า; โดยปริยายหมายความว่า ร่อนเร่ไป, เที่ยวไปโดยไร้จุดหมาย. (ป., ส. วเนจร).
น. พลูป่า เรียกว่า พลูกะต่อย. (ปรัดเล).
น. ชาวป่าพวกหนึ่งคล้ายพวกมูเซอ.
ก. ลุย, ฝ่าไป, เช่น บุกโคลน บุกป่า.
น. เครื่องรัดเกล้าที่ไม่มียอด; โจรป่า. (ช.).
[พะนะ-] น. ชาวป่า. (ส. วนชีวินฺ).
[พะนัดสะดม] น. ป่ามืด, ป่าทึบ.
น. ชื่อกัณฑ์ที่ ๗ ของมหาชาติ ว่าด้วยเรื่องป่า.