ค้นเจอ 6,250 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปริทร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วชิร

[วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).

วชิร-

[วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).

บริพัตร

[บอริพัด] ก. หมุนเวียน, เปลี่ยนแปลง, เปลี่ยนไป, แปรไป; สืบสาย. (ส. ปริวรฺต; ป. ปริวตฺต).

ปริวรรต,ปริวรรต-

[ปะริวัด, ปะริวัดตะ-] ก. หมุนเวียน เช่น ปริวรรตเงินตรา; เปลี่ยนแปลง, เปลี่ยนไป, แปรไป. (ส. ปริวรฺต; ป. ปริวตฺต).

ตึงเปรี๊ยะ

ว. ตึงมากจนเกือบจะปริหรือขาด.

บริขา

[บอริ-] (แบบ) น. คู, สนามเพลาะ. (ป. ปริขา).

ปริจาค

[ปะริจาก] น. บริจาค. (ป. ปริจฺจาค).

ปริเฉท

[ปะริเฉด] น. บริเฉท. (ป. ปริจฺเฉท).

อาจริย,อาจริย-

[-จะริยะ-] (แบบ) น. อาจารย์. (ป., ส. อาจารฺย).

ศรัท

[สะรัด] น. ฤดูสารท. (ส. ศรท; ป. สรท).

จตุร,จตุร-

[จะตุระ-] ว. สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลีหรือสันสกฤต. (ส.; ป. จตุ).

อุตราวรรต

[อุดตะรา-] น. การเวียนซ้าย. ว. เวียนไปทางซ้าย คือเวียนเลี้ยวทางซ้ายอย่างทวนเข็มนาฬิกา, อุตราวัฏ ก็ว่า, ตรงข้ามกับ ทักษิณาวรรต หรือ ทักขิณาวัฏ. (ส. อุตฺตราวรฺต; ป. อุตฺตราวฏฺฏ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ