ค้นเจอ 5,909 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปริชาดา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปริกัป

[ปะริกับ] ก. กำหนด. (ป. ปริกปฺป; ส. ปริกลฺป).

ผริต,ผริต-

[ผะหฺริด, ผะริตะ-] ก. แผ่ไป, ซ่านไป. (ป.).

มหัจฉริย,มหัจฉริย-,มหัจฉริยะ

[มะหัดฉะริยะ-] ว. น่าอัศจรรย์มาก. (ป.; ส. มหาศฺจรฺย).

พยัญชนะตัวที่ ๒๗ เป็นพวกอักษรกลาง เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น บาป เนปจูน, ตัว ป ที่ขึ้นต้นของคำหรือพยางค์ในภาษาบาลีและสันสกฤตมักแผลงมาเป็นตัว บ ในภาษาไทย เช่น ปท ปิตา เป็น บท บิดา.

สีดา

น. ชื่อตัวเอกในเรื่องรามเกียรติ์ เป็นมเหสีของพระราม.

ปริบท

[ปะริ-] น. บริบท.

ริอ่าน

ก. ริ เช่น ริอ่านเป็นขโมย.

ไอศุริย,ไอศุริย-

[-ริยะ-] น. ไอศวรรย์.

บริบาล

[บอริบาน] ก. ดูแลรักษา, ดูแลเลี้ยงดู, เช่น บริบาลทารก. น. ผู้รักษา, ผู้ดูแล, ผู้เลี้ยงดู. (ป., ส. ปริปาล).

ปริทัศน์

[ปะริทัด] น. การวิจารณ์; หนังสือประเภทวารสารที่วิจารณ์ข่าวหรือเรื่องราวต่าง ๆ. (ส. ปริ + ทรฺศน).

วิสัญญีวิทยา

น. วิชาที่ว่าด้วยการให้ยาชาและยาสลบ.

อุปัชฌายวัตร

[อุปัดชายะวัด, อุบปัดชายะวัด] น. กิจที่สัทธิงวิหาริกจะต้องปฏิบัติต่ออุปัชฌาย์ของตน. (ป. อุปชฺฌายวตฺต).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ