ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ขะโหฺมด] น. กระหมวด; จอมประสาทหัวช้าง.
[คาน] (แบบ) น. จมูก, ประสาทที่รับรู้กลิ่น. (ป.).
น. ตาที่มีแววน่ารักน่าเอ็นดู, ตาแสดงอาการน่ารักน่าเอ็นดู.
น. เยื่อผิวลูกตาสำหรับบังคับแสงให้เข้าตามากหรือน้อย.
ก. ดูไม่ถูกตา, ดูไม่เหมาะตา, ขัดนัยน์ตา ขัดลูกตา หรือขัดลูกหูลูกตา ก็ว่า.
(สำ) ว. อาการที่ตาเบิกกว้างเพราะอยากได้เมื่อเห็นเงินเป็นต้น, แสดงอาการอยากได้เมื่อเห็นเงินเป็นต้น, ตาโต หรือ ตาพอง ก็ว่า.
(ถิ่น-อีสาน) ก. ลืม, เปิด, แย้ม, (ใช้แก่ตา) เช่น มืนตา ว่า ลืมตา.
[สุนยะตา] น. ความว่างเปล่า. (ป. สุญฺตา; ส. ศูนฺยตา).
ก. ทำพิธีคำนับครูที่ประสาทวิชาให้เมื่อแรกเรียน.
[ปะ-] น. ประสาท. (ป.; ส. ปฺรสาท).
[คานะ-] (แบบ) น. จมูก, ประสาทที่รับรู้กลิ่น. (ป.).
ก. ส่ายตาดูทั่วไป.