ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-วิมุด] (แบบ) น. ความหลุดพ้นด้วยอำนาจแห่งจิต เป็นโลกุตรธรรมประการหนึ่ง, คู่กับ ปัญญาวิมุติ. (ป. เจโตวิมุตฺติ).
[วิกเขบ, วิกเขปะ] น. การเคลื่อนหรือแกว่งไปมา. (ป.; ส. วิกฺเษป).
น. บทลูกคู่, บทรับของเพลงและกลอน. (ป., ส. อนุปท).
[-ดฺรก] (กลอน) ก. วิตก. (ส. วิตรฺก; ป. วิตกฺก).
น. พิพัฒน์. (ส. วิวรฺธน; ป. วิวฑฺฒน).
น. ความเจริญ. (ป. วิวฑฺฒน; ส. วิวรฺธน).
ว. ประเสริฐ, วิเศษ. (ป. วิสิฏ; ส. วิศิษฺฏ).
น. หญิง, หญิงสาว. (ป.; ส. วินิตา).
[วิกะสิด] ก. บาน, แย้ม. (ป., ส.).
น. ชื่อมาตราวัด คือ คืบหนึ่ง. (ป.; ส. วิตสฺติ).
[วิไนทอน] น. ภิกษุผู้ชำนาญวินัย. (ป.).
[-มุด] ก. พ้น, หลุดพ้น. (ป. วิมุตฺต; ส. วิมุกฺต).