ค้นเจอ 702 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บ.ด.๒"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เสวกามาตย์

[-วะกามาด] น. เสวกและอำมาตย์.

อุสุภ

[อุสุบ, อุสุพะ-, อุสุบพะ-] น. วัวผู้, อุสภ ก็ว่า. (ป. อุสภ; ส. ฤษภ, วฺฤษฺภ).

พะงาบ,พะงาบ ๆ

ว. อาการที่อ้าปากแล้วหุบปาก, อาการที่หายใจทางปาก (เป็นอาการของคนและสัตว์ที่เหนื่อยหอบหรือใกล้จะตาย), งาบ ๆ ปะงาบ หรือ ปะงาบ ๆ ก็ว่า.

เจต,เจต-

[เจด, เจตะ-, เจดตะ-] น. สิ่งที่คิด, ใจ. (ป.; ส. เจตสฺ).

นฤตย,นฤตย-,นฤตย์

[นะริดตะยะ-, นะริด] น. การระบำ, การฟ้อนรำ, การเต้นรำ. (ส.).

ปรเมษฐ์

[ปะระเมด, ปอระเมด] น. ผู้สูงสุด คือ พระพรหม. (ส.).

เศวต,เศวต-

[สะเหฺวด, สะเหฺวดตะ-] น. สีขาว. (ส.; ป. เสต).

กะผลุบกะโผล่

[-ผฺลุบ-โผฺล่] ว. ผลุบ ๆ โผล่ ๆ.

เขมือบ

[ขะเหฺมือบ] ก. กลืนกินอย่างปลา, กินอย่างตะกละ.

ชม้อย

[ชะ-] ก. ช้อนตาลอบชำเลืองดูด้วยความสนใจ.

ชะงาบ

ว. อ้าปากงาบ ๆ ด้วยอาการชัก.

มันแปลบ

ว. มันเป็นเงาวับ, มันปลาบ หรือ มันแผล็บ ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ