ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-วะกามาด] น. เสวกและอำมาตย์.
[อุสุบ, อุสุพะ-, อุสุบพะ-] น. วัวผู้, อุสภ ก็ว่า. (ป. อุสภ; ส. ฤษภ, วฺฤษฺภ).
ว. อาการที่อ้าปากแล้วหุบปาก, อาการที่หายใจทางปาก (เป็นอาการของคนและสัตว์ที่เหนื่อยหอบหรือใกล้จะตาย), งาบ ๆ ปะงาบ หรือ ปะงาบ ๆ ก็ว่า.
[เจด, เจตะ-, เจดตะ-] น. สิ่งที่คิด, ใจ. (ป.; ส. เจตสฺ).
[นะริดตะยะ-, นะริด] น. การระบำ, การฟ้อนรำ, การเต้นรำ. (ส.).
[ปะระเมด, ปอระเมด] น. ผู้สูงสุด คือ พระพรหม. (ส.).
[สะเหฺวด, สะเหฺวดตะ-] น. สีขาว. (ส.; ป. เสต).
[-ผฺลุบ-โผฺล่] ว. ผลุบ ๆ โผล่ ๆ.
[ขะเหฺมือบ] ก. กลืนกินอย่างปลา, กินอย่างตะกละ.
[ชะ-] ก. ช้อนตาลอบชำเลืองดูด้วยความสนใจ.
ว. อ้าปากงาบ ๆ ด้วยอาการชัก.
ว. มันเป็นเงาวับ, มันปลาบ หรือ มันแผล็บ ก็ว่า.