ค้นเจอ 255 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บุณฑรีก์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เผน,เผน-

[เผนะ-] (แบบ) น. ฟอง (นํ้า). (ส.; ป. เผณ).

ราพณ์

[ราบ] น. ชื่อเรียกทศกัณฐ์; ยักษ์. (ส. ราวณ).

สูรยพิมพ์

น. ดวงหรือวงตะวัน, สุริยมณฑล หรือ สูรยมณฑล ก็ว่า.

บุริมทิศ

[บุริมมะทิด] น. ทิศตะวันออก. (ป. ปุริมทิส).

ปุปผะ

[ปุบผะ] น. บุปผะ, ดอกไม้. (ป.; ส. บุษฺป).

กัมพู

(แบบ) น. หอยสังข์; ทอง เช่น กัมพูหุ้มพู่พรรณจามรี. (บุณโณวาท), ทองสุคนธ์ปนสุวรรณ์กัมพู. (รามเกียรติ์ ร. ๒), (โบ) เขียนเป็น กำพู กำภู ก็มี. (ป., ส. กมฺพุ).

คณาจารย์

[คะนาจาน] น. คณะอาจารย์. (ส. คณ + อาจารฺย).

ปัจเวกขณ์

[ปัดจะเวก] (แบบ) น. การเห็นลงจำเพาะ, การพิจารณา. (ป. ปจฺจเวกฺขณ).

ปาณภูต

น. สัตว์เป็น. ว. มีลมหายใจ. (ป.; ส. ปฺราณภูต).

ปาณสาร

น. กำลังอันว่องไวหรือประเปรียว. (ป.; ส. ปฺราณสาร).

วัตถาภรณ์,วัตถาลังการ

น. เครื่องประดับคือผ้า. (ป. วตฺถ + อาภรณ, วตฺถ + อลงฺการ).

สวน,สวน-,สวน-,สวนะ,สวนะ

[สะวะนะ-] น. การฟัง. (ป.; ส. ศฺรวณ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ