ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ก่อนเวลากำหนด, ก่อนเวลาสมควร, เช่น งานเริ่มทุ่มหนึ่ง มาแต่วันเชียว, ก่อนเวลาที่ควรเป็น (มักใช้เฉพาะเวลาช่วงบ่ายค่อนไปทางเย็น) เช่น วันนี้กลับบ้านแต่วัน กินข้าวแต่วัน กินเหล้าแต่หัววัน.
น. ระยะเวลาตั้งแต่ยํ่าคํ่าถึงยํ่ารุ่ง, (กฎ) เวลาระหว่างพระอาทิตย์ตกกับพระอาทิตย์ขึ้น.
[พฺรมมะพูติ] น. เวลาสนธยา, เวลาขมุกขมัว, โพล้เพล้. (ส.).
น. เวลาพระอาทิตย์เพิ่งขึ้น, เวลาระหว่างรุ่งสว่างถึงเช้า, เช้าวันรุ่งขึ้น.
ก. เข้าอยู่รักษาหน้าที่ตามเวลาที่กะกันไว้.
ก. ถึงวัยหรือเวลาที่ต้องสวมแว่นตา.
น. กาลนาน, เวลาช้านาน.
น. ช่วงเวลาประมาณชั่วอายุ.
น. ช่วงระยะเวลา ๖๐ นาที.
ว. ชั่วเวลานิดเดียว, ประเดี๋ยวเดียว ก็ว่า.
ก. เทียบนาฬิกาให้ตรงเวลา.