ผลการค้นหา

ธมลพรรณ* *ธมลพรรณ *ธมลพรรณ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 635 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ธมลพรรณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อุร,อุร-,อุระ,อุรา,อุรา

น. อก. (ป.; ส. อุรสฺ).

สิ้นสังขาร

(วรรณ) ก. ตาย เช่น ร้องประกาศแก่พหลพลยักษ์ อันรามลักษมณ์สุดสิ้นสังขาร. (รามเกียรติ์).

บูรณ,บูรณ-,บูรณ์

[บูระนะ-, บูน] ว. เต็ม. (ป., ส. ปูรณ).

ปัจถรณ์

[ปัดจะถอน] (แบบ) น. บรรจถรณ์. (ป. ปจฺจตฺถรณ).

ปุรณะ

[ปุระนะ] ก. บูรณะ. (ส. ปูรณ).

สัปดปกรณ์,สัปดประกรณ์

น. พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์. (ส. สปฺตปฺรกรณ).

นรินทร์,นริศ,นริศร,นริศวร

[นะริน, นะริด, นะริดสวน] (แบบ) น. พระราชา. (ส. นร + อินฺทฺร, นร + อีศ, นร + อีศฺร, นร + อีศฺวร).

เสวยกรรม

(วรรณ) ก. ตาย เช่น หนหลังเกรงแหล่งหล้า พระบาทคิดหนหน้า อยู่เกล้าเสวยกรรมฯ. (ลอ).

เสียรอย

(วรรณ) ก. ทำรอยให้หลงเข้าใจผิด เช่น แล้วเสียรอยถอยหลังลงสู่สระศรี. (ม. ร่ายยาว กุมาร).

ถอดหัวโขน

ก. พ้นจากตำแหน่งหน้าที่หรือยศถาบรรดาศักดิ์.

กระแบก

น. ต้นตะแบก เช่น หูกวางพรรค์กระแบก. (ม. คำหลวง จุลพน), ตระแบก ก็ว่า.

กวะแกว่ง

[กฺวะแกฺว่ง] ก. แกว่งไปมา เช่น ช่อช้อยกวะแกว่งไกว. (ม. คำหลวง จุลพน).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด