ค้นเจอ 8,239 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ธนิวรรณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แห

(วรรณ) ว. ใช้เข้าคู่กับคำ ห่าง เป็น ห่างแห หรือแหห่าง เช่น กระแหแหห่างชาย ดั่งสายสวาทคลาดจากสม. (เห่เรือ).

อินทร

[อินทะ-, อินทฺระ-, อิน] น. ชื่อเทวราชผู้เป็นใหญ่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์และชั้นจาตุมหาราช; ผู้เป็นใหญ่. (ส.; ป. อินฺท).

อินทร-

[อินทะ-, อินทฺระ-, อิน] น. ชื่อเทวราชผู้เป็นใหญ่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์และชั้นจาตุมหาราช; ผู้เป็นใหญ่. (ส.; ป. อินฺท).

บุษบากร

ว. อันเต็มไปด้วยดอกไม้. (ส. ปุษฺปากร).

ยาน

ว. อาการที่หย่อนลงหรือห้อยลงกว่าระดับที่ควรมีควรเป็นตามปรกติ.

เชียรณ์

ว. เก่า, แก่, ชำรุด, ยุ่ย, ย่อย, โบราณ. (แผลงมาจาก ชีรณ).

กรร

[กัน] (เลิก) ก. กัน เช่น เรือกรร.

ขากรรไตร

น. ขากรรไกร.

ขาตะไกร

น. ขากรรไกร.

สุคนธ

[สุคนทะ-] น. กลิ่นหอม; เครื่องหอม, ราชาศัพท์ใช้ว่า เครื่องพระสุคนธ์. (ป., ส.).

สุคนธ-

[สุคนทะ-] น. กลิ่นหอม; เครื่องหอม, ราชาศัพท์ใช้ว่า เครื่องพระสุคนธ์. (ป., ส.).

เสวยกรรม

(วรรณ) ก. ตาย เช่น หนหลังเกรงแหล่งหล้า พระบาทคิดหนหน้า อยู่เกล้าเสวยกรรมฯ. (ลอ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ