ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ส่วนของท้องระหว่างสะดือกับหัวหน่าว.
น. ท้องลูกคนแรก.
ว. อ้วนท้องพลุ้ย.
(อุตุ) น. ปริมาณเมฆมากกว่า ๗ ใน ๘ ในท้องฟ้า ซึ่งสามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า ใช้ในการพยากรณ์อากาศ.
น. ดิน, ดินเหนียว. (ป. มตฺติกา; ส. มฺฤตฺติกา).
[ยัดถิมะทุกา] น. ชะเอมเครือ. (ป. ยฏฺิมธุกา).
(สำ) ก. ทำอาการมีพิรุธขึ้นเอง, แสดงอาการเดือดร้อนขึ้นเอง.
(สำ) ก. เห็นแก่กินมักจะเดือดร้อน.
(สำ) น. คนกินจุ. (ปาก) ว. ที่กินจุผิดปรกติ.
ว. นองเลือด.
(สำ) ก. อดทนในยามยากโดยกินน้ำแทนข้าว.
ว. ยั่งยืนอยู่ชั่วฟ้าดินสลาย, ชั่วนิรันดร.