ค้นเจอ 468 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ทุติยะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เบญพาด

[เบนยะ-] น. ตัวไม้ที่คุมกันเข้าเป็นเครื่องคํ้ายันเสาตะลุงให้มั่นคง.

พิจยะ,พิจัย

[-จะยะ] น. การตรวจตรา, การไต่สวน. (ป., ส. วิจย).

ภย,ภย-

[พะยะ-] (แบบ) น. ความกลัว, ของที่น่ากลัว. (ป., ส.).

มัธยมา

[มัดทะยะมา] ว. มัชฌิมา, ปานกลาง. (ส.).

ยมะ

[ยะมะ] น. คู่, แฝด. (ป., ส.).

หายน,หายนะ

[หายะนะ] น. ปี. (ป., ส.).

อาจริย,อาจริย-

[-จะริยะ-] (แบบ) น. อาจารย์. (ป., ส. อาจารฺย).

อารย,อารย-,อารยะ

[อาระยะ-] ว. เจริญ. (ส.; ป. อริย).

ปฏิภาณ,ปฏิภาณ-

[ปะติพาน, ปะติพานะ-, ปะติพานนะ-] น. เชาวน์ไวในการกล่าวแก้หรือโต้ตอบเป็นต้นได้ฉับพลันทันทีและแยบคาย. (ป.).

ญาติ,ญาติ-

[ยาด, ยาติ-, ยาดติ-] น. คนในวงศ์วานที่ยังนับรู้กันได้ทางเชื้อสายฝ่ายพ่อหรือฝ่ายแม่. (ป.).

ประดิ,ประดิ-

ศัพท์นี้ใช้แทนคำว่า ปฏิ หรือ ประติ. (ดูคำที่มี ปฏิ หรือ ประติ นำหน้า).

สมมติฐาน

[สมมดติ-, สมมุดติ-] น. ข้อคิดเห็นหรือถ้อยแถลงที่ใช้เป็นมูลฐานแห่งการหาเหตุผล การทดลอง หรือการวิจัย. (อ. hypothesis).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ