ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะระมะ-, ปอระมะ-] ว. อย่างยิ่ง (ใช้นำหน้าคำอื่นโดยมาก). (ป.).
[ปะระเมด, ปอระเมด] น. ผู้สูงสุด คือ พระพรหม. (ส.).
น. ชื่อเครื่องหมายชนิดหนึ่ง มีรูปอย่างนี้ ๏ ในหนังสือเก่า สำหรับเขียนขึ้นต้นวรรคหรือต้นบรรทัด, ตาไก่ ก็เรียก.
[ลัดถิ, ลัดถิกา] น. ไม้เท้า, ไม้ถือ; ลำต้น, หน่อ; ต้นตาล. (ป. ลฏฺิ, ลฏฺิกา).
น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Hibiscus sabdariffa L. ในวงศ์ Malvaceae เปลือกต้นมีปอเหนียวทนทาน ผลสีแดง ใช้ทำแยม, กระเจี๊ยบแดง ก็เรียก, พายัพเรียก เกงเขง หรือ เกงเคง.
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกะเพรา. (ดู กะเพรา).
(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นมะสัง. (ดู มะสัง).
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกระชาย. (ดู กระชาย).
(ถิ่น) น. ต้นหนอนตายหยาก. (พจน. ๒๔๙๓).
(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นเทียนกิ่ง. (ดู เทียนกิ่ง).
(ถิ่น-ปัตตานี) น. ต้นคนทีเขมา. (ดู คนทีเขมา).
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นลำเจียก. (ดู ลำเจียก).