ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. การตีหม้อด้วยหินดุให้เข้ารูป.
น. ไข่ที่ตีไข่แดงกับไข่ขาวให้เข้ากันแล้วนึ่ง.
ก. ถูกตีมากจนชินเลยไม่รู้จักหลาบจำ.
ก. กระทบกระทั่ง, กระทบกระแทก, สัมผัสถูกต้อง; ถูก เช่น โดนตี.
ก. สู้เฉพาะหน้า, รบกัน, ตีรันกัน.
ก. ข้อนอก, ตีอก, ร้องไห้.
ก. ฟาด, ตีแรง ๆ, โบย.
[โหฺน่ง] ว. มีเสียงอย่างเสียงตีฆ้องวง.
น. ไม้เรียวที่ปลายแตกแยกเป็น ๒ แฉก ที่เรียกว่า ไม้ขี้ฉ้อ เพราะตีครั้งเดียวได้ ๒ แนว เท่ากับตี ๒ ครั้ง.
[แจฺรก] (กลอน) ก. แจก, แตกออก, กระจายออก, แยกออก.
[ฉะหฺลาย] ก. สลาย, แตกพัง, ทลาย, ละลาย.
[โผฺละ] ว. เสียงดังอย่างเสียงทุบมะพร้าวให้แตก.